KALECTWO CZARNEGO KRUKA

Czarny kruk pozbawiony

Prawego oka,

Źródła białej światłem Jasności,

Staje się pozaprawnie skazańcem

Odczuwającym jedynie stronniczo-bezradnie Zły Los.

Na zawsze.

Będzie czuł się on dłużnikiem Sfery,

Tracąc przychylne wejrzenie. –

– Na ten różnobarwny,

Pryzmatyczny wręcz Świat.

Zatraci się we wspomnieniach z przeszłości,

Kiedy to jako młody ptak

Podróżował wraz z rodzicami,

Przemierzając niczym bezkresne morze

Chłodną ogromem Nieczułości Krainę Północy.

Przeglądając ciekawie

Ukwiecone tonacjami Państwo Półcieni.

Lewe oko, niczym Pełen Szpetoty Narząd

Parszywego diabła,

Niweczy niestety wartość Nadziei.

Obstawia iluzoryczne akcje

Pesymizmu.

Rodzi tęsknotę za utraconym Rajem,

Z którym kruk narodził się na Trywialnie Przyziemne

Kręgi.

Za zniszczonym ostrością kamienia

Edenem.

Za prawdomównym krajobrazem.

Za panoramiczną,

Dobrze uprzednio obłaskawioną aż do obrzeży Ducha,

Pełnią.

Za Domem Wewnętrznego 

Rozeznania…

Autor: Justyna Babiarz